Bakın şimdi ABD, sözde birlikte NATO üyesiyiz. Ayrıca sözde Stratejik ortağımız.Terör ve terörist tanımında bile farklı görüşleri savunur haldeyiz. Suriyede yaptıklarını izliyoruz. Askerlerimizi şehit eden cephaneyi,silahı oradaki teröristlere kim veriyor, Mehmetçiği şehit edenleri kim eğitiyor? Böyle ortaklık, müttefiklik olur mu?Biz ne yapıyoruz; ülkemizdeki ABD askerlerini neden sınır dışı edemiyoruz? Ülkemizdeki üslerini neden kapatmıyoruz? NATO üslerinden faydalanmalarına neden izin veriyoruz? Öte yandan ABD nin Yunanistan da halen Nato üsleri haricide 5 adet askeri üssü varken,4 adet daha üs kurmak için başvuru yapmış durumdadır. Bu üs ler neden ve kime karşı kuruluyor. NATO toplantılarında yetkililerimiz dile getirdiğinde Ruslara karşı diye cevap verildiğini Cumhurbaşkanı kendi açıkladı. Cevabın doğru olmadığını hepimiz biliyoruz. Uzatmayalım; ABD ve AB nin Yunanistan la ortak tek bir amaçları vardır. KKTC izole ederek Ege yi bir Yunan gölü haline getirmek. Bu projeyi daha LOZAN ı imzaladıkları tarihte planlanmaya başladıklarını o günlerde yaptıkları konuşmalarda görmedik mi? Plan dahilinde sürekli çalışıyorlar,geliştiriyorlar. Lozan da mülkiyetinin hangi devlete ait olduğu belirlenmemiş kayalık ve adacıklara bu plan doğrultusunda çökmeye çalışıyorlar,çok acı ama başarıyorlar da.
Biz ne yapıyoruz ? Muhalefetteyken bu konuyu dillerinden düşürmeyen milliyetçiler ittifak'a ortak olunca dut yemiş bülbül oldular.Yunanistan,AB yi arkasına aldı Ege de karasularını 12 mile çıkartmak için sürekli zemin yokluyor. Türkiye nin bir zayıf anını veya kendilerine göre uygun bir zamanı kolluyorlar,bunu bulduklarına inandıkları bir zamanda Ege de karasularını 12 mile çıkaracaklar, TBMM de almış olduğumuz karara göre savaş nedeni sayacağımızı bildikleri için de Yunanistandaki ABD ve NATO üslerindeki birlikler ile müdahale ederek sözde iki NATO üyesinin savaşını engelleyecek ve oldu bitti ile "de facto" bir durum yaratarak, Yunanistanın Egedeki hedefine ulaşmasını sağlayacaklardır. Bizim şu anda en büyük zaafımız iç cephede birliğin olmamasıdır. ABD ve AB yi yanına alan Yunanistanın hedeflerine ulaşmasını engellemek için siyasilerin bir an önce iç cephede Milletin birliğini sağlaması gerekir. Tıpkı 100 yıl önce olduğu gibi tehlike çok ama çok büyük ve çok yakın. Öyle "denize nasıl döktüğümüzü unutmayın ders almadıysanız tekrar yaparız" demekle olmaz. Çünkü Yunanı denize döken kadro zaten yok, (bekleyenlere söylemek zorundayım;bir daha geleceği de yok) üstelik o kadroya inanarak gözünü kırpmadan ölüme koşan,iç cephede birliği sağlanmış,tek yürek,tek bilek olmuş Millet te yok artık. Allah korusun en küçük bir olumsuzlukta o,bakıp beslediğimiz, sayılarının 10 milyonlara ulaştığı ifade edilen; Suriyelilerin, Afganların, aklınıza gelen tüm sığınmacıların arkamızdan vurmayacaklarını kim söyleyebilir. Nasıl bir potansiyel tehlike ile karşı karşıya olduğumuzu önceden görmek ve geç kalmadan tedbir almak zorundayız.
Bütün dünyayı kan gölüne çeviren o kan emici emperyalistlerin 1915 te 1. dünya savaşı sırasına soykırım olarak niteledikleri Ermeni tehciri neden yaşanmıştı, çok çabuk unutuyoruz,ama unutmamız lazım. Aklımızı başımıza alalım; LOZAN da İngiltere, Fransa ve İtalya’nın oluşturduğu “Müttefik Cephe” ve Balkan ülkelerinin oluşturduğu “Balkan Bloğu” ile “Birleşik Avrupa Cephesi” kurulduğunu unutmayalım. Bu ittifakların günümüzde de genişleyerek güncellendiğini görmek zorundayız. Lord Curzon, “Bu birleşmeye meydan okuyacak ve buna karşı savaşa girecek olanların kendileri için en ufak bir başarı umudu yoktur” tehtidini hiç ama hiç unutmayalım. Bu tehdit dilinin bugünkü sözcüleri kimler? Ülkemizdeki askeri darbelerin arkasında kimler var? Uyanma zamanı gelip geçmedi mi? Siyasiler kısır çekişmeleri bıraksın artık,bir an önce iç cephede Milletin birlik ve beraberliği sağlasın. Ekonomik krizler falan aşılır,fakirleşir ,yokluk çekeriz ama vatansız ve esaret altında yaşayamayız. Ege de çok taviz verdik artık bunlara dur demeliyiz.Öncelikle Ege de çökülen 18 adacığı Lozan imzalandığı günkü haline getirmek lazım. Buradan başlayarak taviz vermeden her konuda gereken tavrı en sert şekilde koymakta geç bile kalmadık mı? Ama herşeyden önce iç cephede birlik ve beraberliği bir an önce sağlamamız gerekir. TBMM çatısı altınada hükümetlere göre değişmeyen milli bir dış politika geliştirerek uygulamalıyız. AB üyeliği bana göre çoktan bitmiştir.Bu konu ile ilgili olarak hiçbir devlete veya kuruluşa bundan sonra taviz vermeyelim.Bu güne kadar NATO nun genişlemesi konusunda uyguladığımız yanlış politikadan vazgeçerek ülkemizin ve milletimizin önceliklerini dikkate alan politikalar geliştirip uygulayalım. Bu çerçevede İsveç in nato üyeliğine kesinlikle HAYIR !, diyelim.