İki gündür ülke gündemine düşen bir yandaş isim var; Müfid Yüksel. Çoğunuz onu “Türkiye’yi Araplaştıracağız.” şeklindeki cümleleriyle tanıdınız. Peki kim bu Müfid Yüksel?
Yüksel ailesinin bir kaç çocuğundan biri olan Müfid Yüksel, açılım süreci denilen süreçte ve sonrasında Türklük karşıtı söylemleriyle bilinir. Diğer kardeş Metin Yüksel ise 1979’da Fatih Camii çıkışında öldürülen ve suçu bir ülkücüye yıkılan, dönemin Siyasal İslamcı Akıncı Derneğine mensup bir vatandaş. Siyasal İslamcıların komünizm ile mücadele edilen o dönemde bu uğurda can veren bir gencini göremezsiniz. Ülkücülerin binlerce şehidine karşılık, her defasında adını andıkları Metin Yüksel’den başka bir kayıpları da yoktur, dediğim gibi onun ölümünü de ülkücülere yıkmışlardır.
Peki diğer kardeş kim; Edip Yüksel. Edip Yüksel de ABD’de yaşayan inanç noktasında sıkıntılı, Türkiye ve Türkleri her defasında suçlayan, ayrılıkçı Kürtçü söylemleri olan garip bir yaratık! Bir kardeşleri daha var, hepsinden de ayrı, onun adı da Nedim Yüksel olmalı. Her neyse. Böyle küsuratlar ile işimiz yok. Biz olgular üzerinde konuşuyoruz.
Bu Araplaşma gündemini görünce 2012 veya 2013’te yazdığım bir yazı geldi aklıma. Arşivden bulup çıkardım. İlginize sunuyorum. Sunuyorum ki, 6-7 yıl öncesinde de aynı tehdit var mı yok mu bir görelim;
“ARAPLAŞAN TÜRKİYE VE TÜRKLER
Türkiye Araplaşıyor mu? Peki kim bu Araplar. Evvel zamanda içlerinden, iki cihan serveri, yüzü suyu hürmetine alemlerin yaratıldığı Peygamberimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’i çıkaran, birçok alim yetiştiren, ancak ahir zamanda Siyonizm’in, ABD’nin, İngilizlerin oyuncağı olan ve İslâm’ın bayraktarlığını yapan Türkler’e ve dolayısıyla İslâm Halifesine kahpece ihanet eden Araplar.
Türkler’in halifeliği döneminde saygısızlık olmasın diye, Kabe’den yüksek sancak, bina, hatta minare dahi yapılmazken günümüzde 5 yıldızlı otelleri hançer gibi İslâm’ın bağrına saplayan ve odalarını “Kabe manzaralı oda” diye İslâm düşmanı ortaklarıyla pazarlayan Araplar! Allah hepsini ıslâh etsin.
Peki Araplardan ve Araplaşmaktan söz açılmışken Filistin mevzusuna da değinelim mi? Filistin’de ağlamaktan gözleri şişen, yüzü gözü şekil değiştiren zevatın bir gün olsun şehitlerimiz için ağladığını hatta bırak ağlamayı içten bir şekilde üzüldüğünü gördün mü? Mavi Marmara Faciasında katledilen vatandaşlarımızın hesabı soruldu mu? Mavi Marmara olayına ağlayan ama şehitlerimiz için zerre üzüntü duymayan bir kitle var ülkemizde...
Hatta bu kitle, Güneydoğuda vatanı uğruna canlarını veren şehitlerimizi de şehit olarak kabul etmiyor. Onlar için şehitlik sadece Mavi Marmara gemisi ve benzeri durumlarda kazanılıyor...
Milliyetçiliğe ve Milliyetçilere hele hele Ülkücülere düşmandırlar. Ben bu düşmanlığı, Mavi Marmara gemisinin İsrail tarafından delik deşik edildikten ve tüm deliller yok edildikten sonra, ülkemize teslim edildiği gün gözlerimle gördüm. Mavi Marmara gemisini kutsallaştıran Hariciler, otobüslerle Sinan Erdem Kapalı Spor Salonu önünden geçerken, orada İstanbul Ülkü Ocaklarının programına katılmak için toplanan Ülkücü gençlere pkk yandaşları gibi zafer işaretleri ve değişik el kol hareketleriyle düşmanlıklarını sergilediler. Ülküdaşlarımız bu çirkin tahrike cevap dahi vermedi. Zaten neden böyle davrandıklarını da kimse anlayamadı.
Ülkücüler, önce otobüsle geçen bu güruhu pkk yandaşı zannetti. Ancak sonra anladılar ki din tüccarı, Vahhabi bozması, Türk düşmanı Haricilermiş.
Hadi onlar Arap ya da Araplaşmış kardeşim, ya sen! Türk değil misin? Peki Türk gibi yaşıyor musun? Günlük hayatın, tavrın, olaylara bakışın, sevinçlerin, üzüntülerin Türk gibi mi?
Dünyanın dört bir yanında; Doğu Türkistan’da Çin’in, Musul’da-Kerkük’te peşmergelerin, Güney Azerbaycan’da İran’ın, Balkanlarda Sırp-Bulgar-Yunan’ın, Kıbrıs’ta Rumların, Asya’da Rusların, İşgâl altındaki Karabağ’da Ermenilerin ve kendi ülkesinde Türk düşmanlarının baskısı ve zulmü altında öz vatanında garip, öz vatanında parya muamelesi gören Türklerin farkında mısın? Farkındaysan bu farkındalığı hissettiriyor musun çevrene? Yoksa vatanını sevmen, boş zamanlarında, sıkıldığında, yapacak bir şey kalmadığında aklına gelen basit bir hobi kıymetinde mi?
Vatanını sevdiğin için ailenle geçirmen gereken bir zamandan feragat ettin mi? Çocuklarından ayrı kaldın mı en azından birkaç saat? Ya da çok sevdiğin bir filmi, diziyi izlemediğin oldu mu Milletin, memleketin için düşünürken, çalışırken...
Uğruna ölmeyi göze aldığın futbol takımının maçlarından vazgeçtiğin oldu mu? Ya da uykusuz kaldığın geceler! Sinirlerinin gerildiği, haykırmak isteyip de haykıramadığın zamanlar oldu mu?
Bu sorularıma verdiğin cevap hayır ise “Tanrı Türk’ü Korusun ve Yüceltsin!” demekten başka çaremiz yok. Türk Bilge Kağan’ın dediği gibi “Ey Türk Titre ve Kendine Dön!”
Gördüğünüz gibi 2012-2013 döneminde de aynı şeyleri konuşmuşuz. Bu hamurdan başka ekmek çıkmaz. Zorlamayın!