Belki başlığa bakınca garibinize gitmiştir ancak gitmesin! Yıllardır kamuda veya özel sektörde ücretli çalışanların hakkını alması için her fırsatta destek verdim. Kendim de kamuda ücretli çalışan bir eğitimciyim. Bu hafta, ülkemizde günden güne artan ekonomik krizin, eğitimcileri nasıl bir çıkmaza soktuğunu işleyeceğim.
Öncelikle şunu ortaya koyalım; şu ekonomik kriz ortamında işçiye, memura % 50 zam verilse sadece birkaç ay önceki tabloya geri dönüp, yine zorlu ekonomik şartlardan bahsetmek zorunda kalırız. Çünkü bugünkü ortam öncesinde de işçimiz, memurumuz bal ile börek tadında geçinmiyordu. Şimdi asgari ücretle çalışan vatandaşlarımıza % 50 civarında zam yapıldı. Peki bu zamma rağmen, 2.800 TL aldığı birkaç ay önceki alım gücüne zam sonrası alacağı 4.253 TL* maaş ile ulaşabilirler mi? Keşke ulaşsa ancak akaryakıt, ulaşım, barınma, sağlık gibi giderlerle, ekmek, un, yağ, şeker, süt, peynir, zeytin, et, tavuk vb. temel gıda ürünlerinde % 50 ile % 100’ün üzerinde artış gösteren fiyatlar karşısında bu mümkün gözükmüyor. Hatta bir işçinin sadece bu yıl ki kira artışı karşısında, maaşına yapılan zammın çoğu zaten baştan erimiş durumda. Peki hep çalışan tarafından baktık, şimdi bir de işveren tarafından bakalım; bir asgari ücretlinin yaklaşık 6000 TL’ye varan maliyeti karşısında işverenler nasıl bir yol izleyecek? Birden bire çalışan giderleri % 50, elektriği, suyu, doğal gaz, akaryakıt giderleri de % 30 ile % 50 arası artan, kira artışları vicdansız mülk sahiplerinin insafına kalan, üretim, hammadde, lojistik giderleri en az % 50-60 artan bir işveren kesimi düşünün… Asgari ücretteki bu artışın işçi çıkarmaya veya işçi alımlarını durdurmaya yol açmaması tek dileğimiz.
Şimdi belki bazılarımız da diyecek ki; “Yahu, asgari ücretliye % 50 zam yapıldı halen memnun değilsiniz!”. Keşke hayat bu “Hayat acıdır, biber de acıdır. O halde hayat biberdir.” şeklinde düz mantık ile ifade edilebilecek kadar sade olsa… Ama maalesef öyle değil. Şu ortamda maaşlara % 100 de zam yapılsa vatandaşa kesin çözüm sunulmuş olamayız. Çünkü önü, arkası belli olmayan bir ekonomik krizin içinde yuvarlanıp gidiyoruz.
Öğretmenlerimize gelirsek; 3 yıllık bir öğretmen yaklaşık 4.661 TL maaş alıyor.* Tabii bu bahsettiğimiz devlet kadrosunda kadrolu veya sözleşmeli statüde çalışanlar için geçerli. Bir de aynı işi yaptığı halde asgari ücretin yarısı kadar ücret alıp, yarım yamalak sigorta ile köle gibi çalıştırılan ücretli öğretmenlerimiz var. Emeklilerimizin durumuna değinirsek içiniz parçalanır! Tüm bu gerçeklere rağmen, TV’lerde gördüğünüz aldatmaca rakamlarda vatandaşta istenilen algıyı oluşturmak için, 1/9 derece ve kademesindeki yeni başlayan öğretmen yerine 1/4 kademe ve derecesindeki 15-20 yıllık, evli, eşi çalışmayan yani aile yardımı alan, 3 çocuklu yani 3 çocuk yardımı alan öğretmenin maaşı gösterilir. Böylece 400 TL civarı aile yardımı** ile 130 TL civarında 3 çocuk için verilen ve sadece bir çocuğun okulda tost parasına veya bebeğin bez parasına bile yetmeyecek yardım da** o maaşa yansıtılarak güya vatandaş aldatılır. Bugüne gelecek olursak, Ankara’dan bir sendika ağasının da açıklamasına göre öğretmen maaşlarımız ( tarihimizde ilk defa) asgâri ücret seviyesinde kalmış. Hatta ağamız şunu da söylüyor; “Ocak ayında yol ve yemek ücreti alan bir asgari ücretli, yeni başlayan bir öğretmenin maaşından yüksek alacak.” Gözümüz yok, herkes hak ettiğini alsın. Ancak siyasilerin izin verdiği kadar konuşabilen sendika ağamızın sorusunu soralım; “Geleceğimizi, asgari ücrete mahkûm bıraktığımız öğretmenlerle mi kuracağız?” Ya da öğretmene asgari ücretle, asgari bir eğitim mi hedefliyoruz?
Düşünün ki bu öğretmenler arasında her ay yüklüce kitap alıp okuyan, birçok dergiye aboneliği bulunan, yüksek lisans ve doktora eğitimlerine devam eden, bunun için sürekli seyahat etmek, kaynak edinmek, fotokopi çektirmek zorunda olan, kişisel gelişim için ücretli eğitimlere katılan, sağlık sorunu olup, devletin sağladığı imkanların dışında, kendi imkanlarını da kullanması gerekerek uzun süreli tedavi gören, zihinsel, bedensel engelli veya otistik çocuğuna devletin sağladığı imkanların yetersiz gelmesi nedeniyle çok pahalı ortamlarda özel eğitim aldırması gereken eğitimcilerimiz, eğitim çalışanlarımız var.
Yine parolamız Atatürk ile son noktayı koyalım; “Eğitimdir ki bir milleti ya özgür, bağımsız, şanlı, yüce bir sosyal toplum hâlinde yaşatır veya bir milleti esaret ve sefalete terk eder.”
Buyurun tercih sizin!
Kaynaklar: * https://turkegitimsen.org.tr/icerik_goster.php?Id=14256
** Aralık 2021 Maaş Bordrom
Burak CANDAŞ