Evet ne acı değil mi?
Bugünden geriye bakıp o günleri düşününce insanın tüyleri ürperiyor! Düşünsenize Çerkezköy'de, Trakya'da Yunan birlikleri cirit atıyor. Sokakta, evinde, bahçende düşman askeri veya azınlıkların tacizine, küfür ve hakaretine maruz kalıyorsun! Can, ırz, namus, mal, mülk hiçbir şeyin güvende değil...
Millet yorgun, savaşlardan bıkmış, açlık ve sefalet doruk noktada. Kaybettiğimiz Balkan topraklarından gelen Türkler, akın akın Trakya, İstanbul güzergahını doldurmuş, durumları içler acısı...
Ne ordun, ne silahın, ne umudun, ne savaşmaya gücün var! Böyle bir ortamda sen olsaydın, 19 Mayıs ve sonrasına cesaret edebilir miydin? Diyelim ki cesaret edip işgale karşı durdun, peki onca farklı fikir ve duyguya sahip milleti, 600 yıllık bir imparatorluğun, padişah ve halifenin esir ve hükümetin ihanet içinde olduğuna inandırabilir miydin? İşgallere karşı duranların fetvalarla dinsiz ilan edildiği, İngiliz güdümlü Nemrut Mustafa adlı hainin mahkemelerinde idama mahkum edildiği bir ortamda insanlara güven, cesaret ve ümit aşılayabilir miydin?
İşte 19 Mayıs 1919, böyle ümitsiz bir ortamda yola çıkanların, serden geçenlerin, geriye dönmeyi düşünmeyenlerin yazacakları Kuvayı Milliye destanının ilk adımıdır! Bu destanı karalamak, aşağılamak isteyenler olduğu gibi, bire bin katarak sulandıranların da olduğu bir ortamda bizler için gerçeklerden başka hiçbir şeyin önemi olmamalıdır! O gerçek de bugün üzerinde özgürce yaşadığımız bu vatanımız ve Türkiye Cumhuriyeti'dir.
19 Mayıs ruhunu, Atatürk'ü ve en büyük eseri Cumhuriyeti tam olarak anlamayanlar günümüzde, bir bakıyorsunuz devletimize karşı silahlı terör örgütü kurup, askere ve polise kurşun sıkanları her yıl "üç fidan" adı altında anmadan rahat edemiyor. Yine yurtdışına kaçarken devlete küfür edip, terör örgütlerinin paçavrası altında birçok konser veren, "Vallahi Apoyu Özledim" diye beste bile yapan ve yad ellerde ölüp giden sahte kahramanların mezarını ziyaret edip rahmet okumadan rahat edemeyen devletin üst yetkililerinden tutun da, siyasi parti liderlerine kadar birçok gafil de cabası!
Bunları derken, Cumhuriyete karşı en tehlikeli isyanları gerçekleştiren bölücü hain Şeyh Sait ve Seyit Rıza'ları rahmetle anan, onlara Fatiha okuyup oy isteyen sağ ve sol siyasileri de unutmamak gerek!
Gördüğümüz gibi bugün de 101 yıl önceki işgalcilerin işbirlikçisi, yardakçısı, zihinsel ortağı birçok insan bu ülkede bizimle birlikte yaşıyor! En son Fetö kalkışması bunu bize net bir şekilde göstermedi mi? Bu nedenle Türk Milleti gaflet uykusundan uyanmalı, dalalet içinde olanlar bir silkinip kendine gelmeli, ihanet içinde olanlar ise ya nedamet duyup devlete biat etmeli veya sonucuna katlanmalıdır!
Eğer sürekli dediğiniz gibi “aynı gemide” isek, 16 Mayıs 1919’da Bandırma Vapuru ile fırtınalı bir ortamda Samsun’a doğru yola çıkanlar ile ruhen ve bedenen aynı doğrultuda olmalıyız. Ancak bazen aynı gemide olmadığımızı düşündüren olayları da görüyoruz!
Parola Atatürk'ün Gençliğe Hitabesinde net bir şekilde belirtilmiştir. Hatırlayalım!
"Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasî emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; Türk istiklâl ve cumhuriyetini kurtarmaktır!
Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda, mevcuttur!"
19 Mayıs 1919 Milli Mücadele yolculuğumuzun 101. yılı kutlu olsun.
17 Mayıs 2020
Burak CANDAŞ