Canlı yayınımıza katılan Büyükşehir Belediye Başkanı Sn. Kadir Albayrak’tan, Çerkezköy Belediye Başkanı Sn. Vahap Akay’a, Emekli öğretmen ve Çerkezköy Atatürkçü Düşünce Derneği eski şube başkanı Sn.Ali Çevikyiğit’e kadar birçok önemli ismin duygularını sizlerle buluşturduk. Sizler de büyük teveccüh gösterip 1 saat içinde 10 bini aşkın izleme oranıyla teşekkür ettiniz. Tarif edilmez bir duyguyla bu önemli günü hep birlikte idrak ettik. Tek dileğimiz, bu seneki buruk kutlamayı, önümüzdeki yıl 101. senede coşkuyla, sokakları, caddeleri, devletimizle, milletimizle doldurarak kutlamaktır.
23 Nisan’ın hemen ertesi gününde 24 Nisan 1915 Ermeni Meselesi konusunda medyada önemli açıklamalar vardı. Bir gün önce 23 Nisan’da Atatürkçü, Milliyetçi, Demokrat, Milli Egemenlikten yana mangalda kül bırakmayanların bir kısmı hemen ertesi gün Ermenilerden özür dileme yarışına girdiler. Ülkemizde en üstten en taşraya kadar bu durumu 24 Nisan’da gördük. Yapmayın sayın yetkililer. Bugün dileyeceğiniz özür, kullanacağınız bir yanlış kelime bizi uluslar arası arenada Ermenistan’ın ve diasporasının toprak ve tazminat taleplerinde haksız duruma düşürür. Ayrıca kimden ve neden özür dileyip, hangi acıyı paylaşıyorsunuz? Biraz milli şuur lütfen! 1910-1922 arasındaki süreçte ihanet eden bir kısım Ermeniler bu ülkede bir milyon iki yüz bin Türk ve Müslümanı katlettiler. Evet 1.200.000. Dile kolay değil mi! Biz ne yaptık, ihanet edenlerin yoğunluklu olduğu savaş bölgelerinden bu vatandaşları, yine o dönem kendi toprağımız olan Suriye ve güney bölgelere naklettik. Bunu yaparken de her türlü can, mal, ırz, iaşe, mülkiyet, ticaret güvenliklerini sağladık. Evet bu sevk ve iskan veya popüler adıyla tehcir esnasında ölenler olmadı mı? Oldu tabii ki; çete saldırılarından, salgın hastalıklardan ölenler oldu. Ama ülkemizdeki bir milyonu aşkın Ermeni’den 438 bini bu tehcirde yer değiştirmiş. Ve sonra geri dönme imkanı da verilmiş. Bu süreçte 3-40 bin kayıp yaşanması Türkleri soykırımla suçlamalarına dayanak oluşturamaz. 1.200.000 Türk ve Müslümanın katliyle alakalı hiçbir acı duymayan birileri, 24 Nisan’da nedense aşırı hümanist kesiliyor. Tıpkı şehitlerimiz olduğunda kılı kıpırdamayıp, ağaçta kalmış bir kedi için dünyayı yıkan hayvanseverlerimiz gibi…Neyse diğer gündemimize bakalım!
Ülkemizin bu zorlu sürecinde bazı sınavlardan da geçiyoruz. Önce ticari kurum ve işletmelerimiz zor durumda. Çalışanların kimi maaş alıyor, kimi alamıyor. İşçi, işveren, amir, memur herkes bir sınavdan geçiyor. Bu süreçte ne kadar zorlansak da iş vereni de düşünmek önemli. Yıllarca ekmeğini yediğimiz iş yerlerine çalışanlar da destek olmalı. Maaşlar gecikebilir, ödemeler azalabilir ama biliyorsunuz bu süreç bir ilktir. Tarihte böyle bir dönem bu haliyle ilk defa yaşanıyor. Mağazalar, dükkanlar kapalı. Kurslar, özel ve devlet okulları kapalı, berberler, kuaförler kapalı. Bu nedenle keyfi olmayan bu zor zamanda iş verene de anlayış göstermek gerekir diye düşünüyorum. Bugüne kadar maaşınızı düzenli ödeyen iş veren, bu süreçte zorlandıysa biraz sabır, biraz öz veri, biraz vefa, biraz aza tamah ile onun yanında olduğumuzu gösterelim. Düşünsenize, her sektörde birçok işletme, esnaf, tüccar eski kar zarar ortamında değil, müşteri imzaladığı senedi ödeyemiyor, vaat ettiği taksidi yatıramıyor. sokağa çıkma yasakları var, ithalat-ihracat akışı durgun…Doğal olarak bunun sonucu çalışanlara da yansıyor. Biraz sabır ve ahde vefa lütfen. Bunun tam tersi durumlar da var. Öyle işverenler de var ki, bu süreci fırsata çevirmeye çalışıp, işçi çıkartıyordu veya ücretsiz izine çıkarıyordu. Devletimiz bu konuda da bazı tedbirler aldı. Evet yeterli mi? Değil tabii ki ama herhalde imkanlar da ortada.
25 Nisan aynı zamanda Çanakkale kara savaşlarının ve o on binlerce şehidi verediğimiz kanlı Çanakkale Muharebelerinin de asıl başladığı tarihtir. Bu hafta bunu da idrak etmeliyiz. Sağlıklı günlerde görüşmek dileğiyle hoşçakalın…