Eylül ayı geldiğinde tüm siyasi kesimler 12 Eylül darbesini lanetler. Çünkü bu darbeye giden süreç ve sonrasında birçok gencini yitirmişlerdir. Ülkede o dönemki gelişmelere bakınca, bile bile lades deyimine uygun bir ortam yaratıldığı ve şartların olgunlaştırılarak darbeye zemin hazırlandığı açıkça görülür. Olan, ülkemizin geleceği olan o dönemki gençlerimize olmuştur.
Öyle bir ortam yaratılmıştır ki, 12 Eylül darbesini bugün lanetleyenlerin tamamına yakını 12 Eylül sabahında darbeyi yapan orduyu alkışlamış ve o günün şartlarında kendilerince nefes almışlardır. Her gün yaşanan çatışmalar, öldürmeler bir anda durmuş ve herkes olacakları izlemeye başlamıştır. Tabiî bu durum uzun sürmemiş, 12 Eylül mahkemelerinde darbenin başı Kenan Evren'in de dediği gibi "bir sağdan, bir soldan" usûlü ile birçok gencimiz darağacında can vermiştir. Kenan Evren bu konudaki cılız eleştirilere o dönem, "Asmayalım da besleyelim mi?" diyerek karşılık vermiştir.
Darbe yönetimi kurnazca bir kararla 1982'de Anayasa ile Cumhurbaşkanlığı referandumunu birleştirip halk oyuna sunmuş. % 8,6 hayır oyuna karşılık % 91,4 evet oyuyla Kenan Evren'in Cumhurbaşkanlığı da halk tarafından onaylanmıştır. Bu da hepimizin ayıbıdır. Sonra dönemin güç odakları iktidardan çekilince milletimiz gerçek fikrini konuşmaya başlamış, her fırsatta Kenan Evren ve ekibi telin edilmiştir. Benzer süreci 28 Şubat'ta yaşayan yurdum insanı, o dönem yine susmuş, 28 Şubat'ın aktörleri gücünü yitirince 28 Şubat'a darbe demeye başlamıştır. Yine benzer süreçler 2007 e-muhtıra döneminde ve sonrasında 15 Temmuz kalkışmasında da yaşanmış ve yaşanmaya devam etmektedir. Halbuki önemli olan darbeci yapı güç sahibi iken, devlete, millete, orduya operasyon çekerken ona karşı durabilmektir. 2009 ve sonrası Ergenekon, Balyoz kumpasları döneminde dik duruş gösteren az miktarda insanımız bundan müstesnadır.
12 Eylül darbesinin yıl dönümünde, vatan ve millet için can veren tüm şehitlerimize Allah'tan rahmet dilerken, onlara şu haksızlığı yapmayalım. O dönemki mücadeleyi "oyuna geldiler" diyerek basite indirgemeyelim. Mutlaka o süreçte dış aktörler her kaos döneminde olduğu gibi yine rol almıştır. Ancak ülkede komünist bir işgalin planlandığı da aşikardır. Türk milliyetçileri canları pahasına buna dur demiştir.
Günümüzde geldiğimiz noktada geçmişin bize kazandırdığı tecrübe şudur; sosyal, siyasi, ekonomik, ideolojik hangi alanda olursa olsun içinde Türk Milliyetçiliğinin, Cumhuriyetin kuruluş kodlarının, Atatürk'ün çizdiği rotanın olmadığı hiçbir yapıya prim verilmemeli, içinde yer alınmamalıdır.
Dikkat ederseniz dinî yapılardan bahsetmedim. Bu konuda inanca saygı esas alınarak, din ve vicdan özgürlüğü parolası ile hareket edilmelidir. Zaten bu da Cumhuriyetin esaslarından olduğu için ayrıca belirtmeye gerek görmedim. Ancak tabiî ki gerek dinî gerekse diğer hiçbir zümrenin devletin içine çöreklenmesine de fırsat verilmemelidir. Yakın geçmişimiz bunun acı tecrübeleri ile doludur.
Ülke için can verenlere rahmet dilerken, Kara Eylüllerin faillerine, sebep olanlarına, işbirlikçilerine lanetle...