Bu hafta Türkiye genelinde eğitimcilerin sendikası ve şahsımın da 20 yılı aşkındır üyesi olduğu Türk Eğitim Sen’in kongreleri vardı. Öyle bir kongre süreci yaşandı ki, tehditler, baskılar, aba altından sopa göstermeler havada uçuştu. Tabii siyasetin gölgesinde yaşanan bu sürecin en büyük sorumlusu da bu sendikanın genel merkez yönetiminin, sendikayı siyasetin emrine sokma anlayışı idi.
Şahsımın da mensubu olmaktan şeref duyduğu Türk Milliyetçiliği fikrinin, kamuda çalışan eğitimciler arasındaki teşkilatlanmış hali olan Türk Eğitim Sen, Türkiye geneli delegelik seçimleri ve şube yönetimleri kongrelerini duyururken genel olarak “Demokrasi Şöleni” ifadesini kullanarak herkesi bu şölene davet etti.
Uygulamaya baktığımızda ise demokrasinin “D”sinin, şölenin “Ş”sinin olmadığı bir süreç yaşandı ve yaşanmaya da devam ediyor. Türk Milliyetçilerini siyasi alanda böl-parçala-yönet anlayışı ile darmadağın eden kirli eller, şimdi de sendikal alanda aynısını yapıyorlar.
Delegelik ve şube yönetimleri seçimleri öncesi özgürce adaylığını açıklayan bazı eğitim çalışanları, sendikanın “S”sinden haberi olmayan hatta ve hatta Türk Eğitim Sen’in adını bile yıllarca yanlış telaffuz eden, belki bu son bir iki ayda sıkça müdahale ettikleri için adını doğru söyleyebileceklerini düşündüğüm, bazı işgüzar siyasi kişiler tarafından tehdit ve baskıya maruz kaldı.
Bu tehdit ve baskılara kimisi boyun eğerken, kimileri ise “ölümden öte köy yok” diyerek dik duruş sergiledi. Kimisi “tuzluk” gibi listelere sokuldu, kimisi yemeğe katılan “baharat” gibi listelere serpiştirildi, kimisi “miadı dolmuş ürün” gibi arşive kaldırıldı.
İşin en vahim yanı ise tüm bunlar yapılırken sendikaya büyük hizmet veren liyakatli, deneyimli, dinamik kadrolar en verimli çağlarında sendikadan kapı dışarı edildi. Yıllardır sendikaya zerre faydası olmayan ama mevcut siyasi ortamdan ganimet elde etmek isteyen bir kısım “faydasızlar” ise ummadıkları yerlere geldi.
Tabii haksızlık etmeyelim; Türk Eğitim Sen’e fikren yakın siyasi yapıların desteklediği, aday yaptırdığı kişiler arasında çok doğru tercihler de oldu. Ancak bunlar ana resmin içinde küçük istisnalardan ibaret kaldı.
Şahsımı takip edenler hatırlayacaktır, ben de Türk Eğitim Sen’e Çerkezköy’den delege adaylığı için başvurduğumda malum statükocu ve menfaatçi çevreler paniğe kapılarak başvurumun reddedilmesi için bile uğraştılar.
Hatta Türk Eğitim Sen Tekirdağ Şube Başkanı Kamuran Varma, delege adaylık başvuru dilekçemi iptal ettiğini bile söyledi. Tabii biz bu hukuksuz tavrın karşısına çıkıp, anayasal hak olan sendikal faaliyetin engellenmesi ve dilekçe kanununa muhalefet etmenin suç olduğunu Kamuran Varma’ya hatırlattık.
İradesi dışında (!) olduğunu ifade ettiği bu hareketinden, şahsen yaptığım hak arayışı sonucu vazgeçirdim. Daha sonra dilekçem işleme konuldu ve yine delege seçimi yapmamak için başka bir delege adayının ismini çizip, hakkını yiyerek benim ismimi listeye yazmak zorunda kaldı.
Ben bu durumdan da rahatsızlığımı belirtip, seçim olması gerektiğini ifade ettimse de bu kadarına güç yetirebildim.
Delegelik süreci de yukarıda anlattığım gibi etik ve ahlaki olmayan şekilde ilerlerken, şube kongre sürecinde yaşanan liste savaşları başladı. Yine bu süreçte de siyasi desteği olan listeye girdi, olmayan liste dışı kaldı.
Hatta sendikanın siyasi tahakküm altına girmesini istemeyen şahsımın 13 Kasım 2021 günü kongrede en doğal hakkım olan konuşma hakkım dahi iş bilmez ve uzaktan kontrollü bir divan başkanı tarafından engellendi. Şube başkanı ve yine aday olan Kamuran Varma’ya uzun uzun konuşma yaptırılırken, benim konuşma talebim ise şu hukuksuz, uydurma ve uzaktan güdümlü gerekçe ile engellendi; “İki konuşma talebi divan başkanlığımıza ulaştı ancak pandemi süreci nedeniyle konuşmalar yapılmadan ilerlemenin doğru olduğunu düşünüyorum”!
Aynı zamanda sağlıkçı olan divan başkanı, kendisine verilen talimat doğrultusunda delege konuşmalarını engellerken, bu pandemi hassasiyetini kongreye girişte ne gariptir ki göstermedi! Ne maske, ne mesafe ne de temizlik uyarısı yaptı. Delegeler koltuklarda yan yana, boşluk bırakmadan oturdu. İşin ahlak, etik, dürüstlük, şeffaflık ile ilgisi olmayan tarafını da bu kanıtlıyor zaten…
Aynı divan başkanı bu uyduruk gerekçesinden birkaç dakika sonra ise kongrenin delegesi olmayan bir siyasi parti il başkanına konuşma yaptırdı. Tabii ki kongreye gelen STK, dernek, parti başkan ve temsilcileri de bir selamlama konuşması yapabilir, yapmayabilir bu bir jesttir sadece.
Ancak uzaktan kumandalı divan başkanının birkaç dakika önce iki delegenin sendika hakkında konuşmasını engelleyip, birkaç dakika sonra siyasi parti başkanına konuşma yaptırması ne etik ne de ahlakidir! Bu düpedüz hak gaspıdır.
Sendikaların, siyasetin emrine girmediği, özgür sendikacılığın yapıldığı, kongrelerde demokrasi rezaletinin değil demokrasi şölenlerinin olduğu günleri görmek dileğiyle hoşçakalın…