Yine yoğun bir gündemin olduğu haftayı geride bıraktık. Yeni haftaya başlarken önceki hafta neler olmuştu bir bakalım...

24 Temmuz 2020 Cuma günü gündemi dahi tek başına uzun süre ülke gündemini meşgul edeceğe benziyor. Ne büyük bir günmüş bu 24 Temmuz...
24 Temmuz'da;
Ayasofya Camii'nin ibadete açılması ülkemizin baş gündemiydi.
Lozan Barış Antlaşması'nın 97. yılı olması laik ve anti-laik kesimlerin Ayasofya üzerinden hesaplaşmasını daha da sertleştirdi.
Ayrıca Gazeteciler ve Basın Bayramının da 112. yılıydı.
Aynı günün akşamı Çerkezköy Belediyesinin Kent Park'ta binlerce kişiye, sosyal mesafeye uygun açık hava sinema keyfi sağlaması da günün tüm yorgunluğunu alacak cinsten bir etkinlikti.

Ayasofya üzerinden oluşturulan polemik, yine her zaman ki gibi parti siyasetine alet edildi. Bırakmıyorlar ki milletçe sevinelim. Millet olmanın en önemli hali olan acıda, kederde, sevinçte birlik olmamız istenmiyor. Kimi bunu dini siyasete alet ederek yapıyor, kimi ise dinî olan her şeye karşı durarak yapıyor. Olan ülkemin birlik ve beraberliğine oluyor.

Ayasofya, İslâm'ın Türklerin önderliğinde dünyaya galibiyet ve hakimiyet nişanesidir. Bu konuyu anında "5816 kaldırılsın" yani "Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun kaldırılsın." eylemine tahvil etmek isteyen bir kısım Devlet, Cumhuriyet ve Atatürk düşmanı zihniyetten ne zaman kurtulacağız? Sağlığında Ayasofya Camiini tapuya Büyük Ayasofya Camii Şerifi diye kayıt altına alan Atatürk’e hiç mi vefa göstermeyeceğiz?

Peki, dinî konular söz konusu olduğunda otomatik olarak gardını alan ve inanç ile dalga geçmeye bayılan zihniyetten ne zaman kurtulacağız?

Her iki zihniyete söylüyorum, düşün artık bu milletin yakasından. Parti siyasetinin üstünde yer alan milli ve manevî değerlerin olduğunu, devlet, millet, vatan, bağımsızlık söz konusu olduğunda partizan tavır almanın ilkellik göstergesi olduğunu ne zaman anlayacaksınız?

Mesela sayın Diyanet İşleri Başkanı, ne olurdu ki Ayasofya hutbesinde, İstanbul'u işgalden kurtaran, dolayısıyla Ayasofya'yı kurtaran kurucu devlet başkanı ve büyük lider Gazi Atatürk'e ve silah arkadaşlarına da tek kelime rahmet dileseydiniz! Ağzınıza mı yapışırdı? Yoksa birlik ve beraberlik için büyük bir iş mi yapmış olurdunuz? Böyle bir derdiniz yoksa bilemem! "Yahu bütün bunlar benim yetkim dahilinde değil, ben elime ne verilirse onu okuyorum." derseniz o da başka bir mevzu!

Aynı gün dilinin ucuyla dahi olsa, bu ülkenin tapusu dediğimiz Lozan Barış Antlaşması'nı da emeği geçenlerle birlikte hayırla yad etseniz dilinize mi yapışırdı? Yoksa birlik ve beraberlik için bir tuğla mı koymuş olurdunuz?

Peki ya Basın Bayramı! Bu da es geçilen bir gündem oldu bu yoğunlukta. Halbuki 23 Temmuz 1908'de 2. Meşrutiyet'in ilanının ertesi günü 24 Temmuz'da Basın'da sansürün kaldırılmasının bayramıdır bu! 112 yıl önce basında sansürü kaldıran hürriyet sevdalısı neslin bugünkü varislerine bakınca, yapılan işin ne derece büyük bir iş olduğu daha iyi anlaşılıyor.

Gelelim açık hava sinema günlerine...Kent Park, Çerkezköy'ün eğlence merkezi olma yolunda hızla ilerliyor. Bu yapılan etkinlik de bunun göstergesi. Korona Salgını sürecinde bunalan insanımıza iyi geldi bu iki günlük sinema keyfi. Ancak zabıtalarımızın etkinlik süresince daha etkin kontrol ve denetim yapması çok iyi olur. Çünkü henüz kent-kasaba-köy kültürünün karmaşasından kurtulmuş değiliz Çerkezköy olarak. Sinemayı izlemeye her sosyo-ekonomik düzeyden insanın gelmesi, protokol ayrıcalığının olmaması güzeldi.

Kent Park'ın normal günlerinde de, zabıta ve güvenlik ekiplerinin park ve çevresini özellikle akşam saatlerinde sık sık dolaşması da lazım. Bir tur atıp, peşinden yarım saat sonra devriye atar gibi değil, çocukların ve insanların park alanını düzgün ve salgın şartlarına uygun kullanmasına dikkat edilmesi faydalı olur diye düşünüyorum.

Son olarak da Ermenistan'ın Azerbaycan'a durup dururken başlattığı saldırılar için Azerbaycan Türklerine, basın açıklamasına destek veren Türk Ocaklarına, basın mensuplarına, sivil toplum örgütlerinin temsilcilerine ve Çerkezköy ahalisine teşekkür ediyorum.

Burak Candaş