Geçtiğimiz yıl Çerkezköy'de bir oto tamirhanesinde tanımıştım O'nu. İçeri selam verip girdiğimde boynu bükük, gözlerinde acı bir kenarda oturup aracının tamir edilmesini bekliyordu.
Selamlaştık, muhabbet etmeye başladık.
Meğerse acı yüklü bu adam, henüz bir hafta önce kızını toprağa vermiş bir babaymış.

Hatırlarsınız; İstanbul'da yaşarken eşinin sorumsuzluklarından bıkıp, 4 çocuğunu da sırtlayıp baba evinin bulunduğu Saray ilçesine gelen Şeyda da vahşi bir koca cinayetine kurban gitmişti.
O dönemde aileyi ziyaret ettiğimde olayın çok daha dramatik olduğunu bizzat müşahede etmiştim.
Anlatayım; Şeyda ile o dönemki eşi İstanbul'da yaşıyorlar.
Şeyda çalışıp ailesine ekmek götürüyor.
Ancak kocasının sorumsuz alışkanlık ve davranışlarından bıkan bu anne, 4 çocuğunu da alıp babasının bulunduğu Saray ilçemize geliyor.
Aile arasını bulmak için büyükler devreye giriyor, bir daha birleşiyorlar ama olmuyor.
Şeyda baba evinde de boş durmuyor.
Çerkezköy'de bir fabrikada işe girip yine evine ekmeğini götürüyor.
Ancak kocası da tehditlere başlıyor.
Yanlış hatırlamıyorsam uzaklaştırma kararı hatta mahkemeden koruma kararı alınıyor.
Buna rağmen bir sabah koca çıkıp geliyor.
Konuşma bahanesiyle Şeyda'nın fabrika servisini beklediği hemen yaşadığı baba evinin karşısındaki durakta beklemeye başlıyor.

Şeyda sabah çıkmadan önce bebeğini emzirip, son bir defa en yüce görevini yani anneliğini yerine getirdiğini, o gül kokulu yavrularını, anasını, babasını, kardeşini son defa gördüğünü nerden bilsin.
Şeyda durağa doğru geldiğinde, ayrılma aşamasında olduğu kocasını görüyor.
Yine dinliyor ama bu sefer kararlıdır Şeyda!
Geri dönmeyecektir.
Uzaklaştırma kararına rağmen Şeyda'nın evinin etrafına rahatça sokulan cani koca, belinde sakladığı bıçağı çıkarıp daha 10 dakika önce bebeğini emziren ve 4 evladını öperek evden ayrılan Şeyda'yı 4 yerinden bıçaklar.
Hem de ekmek bıçağıyla!
Evine ekmek götürmek için evden çıkan fedakar anne, ekmek bıçağıyla katledilmişti.
Sanki analığın bedelini ödemişti Şeyda, her evlâdı için bir bıçak darbesi...
Tabutunda da 4 evladını simgeler gibi 4 ayrı renkte çiçek vardı.

Kanlar içinde yere düşen Şeyda'yı ve öncesinde yaşanan tartışmayı muhtemelen gören olmuştur.
Muhtemelen ses çıkarılmamıştır.
Birkaç gün önce 10 yaşındaki kızının önünde hem de videoda canlı yayında ölümünü izlediğimiz Emine Bulut cinayetinden farklı bir cinayet değildi Şeyda'nın cinayeti.
Sadece video kaydına alan hastalıklı bir ruh yoktu belki Şeyda'yı çeken.
Halbuki ikisi de 30’lu yaşlarda ikisi de anneydi.

Evinin karşısında, çığlık atsa duyulacak mesafede katledildi Şeyda.
Dışardan gelen sesler üzerine evden, camdan gördüler Şeyda'nın yerde yatan bedenini.
Koştular sarıldılar.
Sağlık görevlileri geldiğinde Şeyda vefat etmişti.
Annesi tabutunun başında "Yavrumun tabutu bile gül ve süt kokuyor hala" diye ağlıyordu yüreği yırtılırcasına.

Tüm bunları niye yazdım?
O 4 yetimin gözlerine utanarak da olsa bakmış bir 3 çocuk babasıyım.
Emine Bulut olayı da video kaydından dolayı çok ilgi ve tepki gördükten, magazinsel vicdanlarda birkaç gün dolaştıktan ve yetkililer de tepkileri biraz yatıştırıcı birkaç açıklama yaptıktan sonra diğer kadın cinayetleri gibi unutulup gidecek.
Her şeyimiz gibi cinayetlerimiz bile magazinsel.

Birisi bıçaklanırken, intihar ederken yardım edip kurtarmak, müdahale etmek yerine sosyal medyada canlı yayınlayıp şov yapıyoruz!
Böyle insanlık olmaz.
O nedenle hepimiz suçluyuz bu cinayetlerde!
Onca kadın dernekleri var.
Bu derneklerimizin asıl mevzusu kermesler, sergiler, siyasilere mavi boncuklar yerine kadına şiddet mevzusu değil midir?
Tüm STK'lar kadın cinayetlerinin alt yapısını oluşturan bozulan aile yapımızı, ahlakı masaya yatırıp şuurlu şekilde tartışmalı ve bilinçlendirici tedbirler almalıyız.
Türk aile ve ahlak yapısını tarihteki yüksek mevkiisine yeniden yükseltmeliyiz.

Gün geçtikçe artan kadına şiddetin son bulduğu bir Türkiye özlemiyle hoşçakalın.