Bu tehlikeli durum şu; ülkemizin kan stokları alt seviyede!
Sokağa çıkma yasakları, virüs tehlikesi kısıtlamaları, Ramazan ayıyla orucun başlaması, ayrıca Kızılay Genel Başkanının bazı söylemleri, hakkında çıkan sansasyonel haberler, yüksek kira ödenen binalar, "Kızılay tarafından Barzani'ye maske dağıtıldı o da YPG ve PKK'ya verdi" gibi iddialar, Kızılay sodasının üzerinden Türk isminin çıkarılması gibi mevzular nedeniyle insanlarımızın son aylarda kan bağışına pek gitmediği söyleniyor. Özellikle iki aydır Korona Virüs Salgını sürecinde kan bağışları daha da azaldı.
Türk Kızılayı'nın yukarıdaki iddialarla ilgili bir açıklama yapması şart. Samimi vatandaşlarımızın bu konularda tepkisini anlamakla birlikte, bunun çözümünün Kızılay'a kan bağışı yapmamak olduğunu düşünmüyorum. Çünkü Kızılay 1868'den beri bu ülke, Türk Milleti ve tüm insanlık için büyük işler yapmış ve başarmış bir kurumdur.

Bugünkü genel merkez yönetimine kızıp koskoca Türk Kızılayı'nı kaderine terk edecek değiliz. Ülkemizin bu coğrafyada zaten iç ve dış düşmanları boş durmuyor. Mehmetçiğimiz operasyonlara devam ediyor. Tedavisinde kanın yoğun olarak kullanıldığı kanser, anemi, ameliyat, yenidoğan bebekler ve doğum yapan anneler, kazalar vb. gibi durumlar da unutulmamalı. Ayrıca deprem tehlikesi her an kapımızda, ayrıca bir de Korona Virüs Salgını ile uğraşıyoruz. Düşünsenize Allah korusun bir deprem olduğunu! Kim yardım yapacak, yardım, kurtarma, sağlık çalışmalarını kim organize edecek? Savaş çıksa yaralı askerimizin yanında hangi kurum olacak?
Türk Kızılay'ı sodasının üzerinden Türk ismini kaldırdı diye Kızılay'a sırt döneceksek, bu ülkede T.C. tabelaları alkışlar eşliğinde kaldırıldı, Türklüğü en bariz vurgulayan Andımız kaldırıldı. Şimdi kalkıp devletimize de sırt mı çevireceğiz? Tabii ki hayır. Bu eleştirdiklerimizi geri getirmek için daha çok çalışacağız, milli şuuru diri tutacağız, çocuklarımızı da Türk gibi yetiştireceğiz ki o kaybettiklerimiz geri gelsin.

İşte bu sorumlu ve millî anlayışla 9 Mayıs 2020 Cumartesi günü Çerkezköy Türk Ocağı yönetimi, üyeleriyle birlikte Çerkezköy Türk Kızılayına kan bağışında bulundu. Katılım gayet iyiydi. Ramazan ayında olduğumuz için kan bağışı iftar sonrası yapıldı. Aynı şekilde Türk Ocağının bu çağrısına Çerkezköy Arama Kurtarma Derneği de katıldı. Bu davranışın diğer STK'lara da örnek olmasını dilerim.
Haftasonları 15.30'dan itibaren Kızılay Çadırı kan bağışlarınızı bekliyor. Sokağa çıkma yasağı var diyeceksiniz, ancak İçişleri Bakanlığının sokağa çıkma yasağı genelgesinde Kızılay'a Kan bağışında bulunmak için kan bağışı merkezine gidip gelmek yasak değil.
Yalnız Türk Kızılay'ının kan verme yönteminde, form doldurma ve anket uygulamalarını biraz azaltması gerekiyor. Vatandaşlarımız bu uygulamalardan şikayetçi. Bunu da iletmiş olalım.

Hepimiz kan verip, can olalım. Birileri kansızlığa devam edebilir, sizler gibi biz de farkındayız. Ama bu kansızlığı giderecek olan da Türk Milletidir.
Ne diyor Gazi Mustafa Kemal Atatürk; "Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asıl kanda mevcuttur!"

Anneler günü vesilesiyle başta şehit annelerimiz olmak üzere tüm annelerimizin bu güzel gününü kutluyor, vefat etmiş olanlara rahmet diliyorum. Bu konuda sabah Çerkezköy Haber Canlı Yayınında(20-26. Dakika arasına dikkat) gazeteci Şaban Kardeş, sokakta yaşlılarımıza mikrofon uzatırken bir durakta mahzun şekilde bekleyen yaşlı çifti görüyor. Teyzemiz meğerse, 60 gündür ilk defa sokağa çıkınca bu hakkını, 20 yıl önce kaybettiği evladının mezarını ziyaret ederek kullanmak istemiş. Belki de ilk defa 60 gün boyunca evladının mezarından uzak kalmış. Arabaları yok, taksi bulamamış otobüs veya dolmuş geçer belki diye acılı anne baba durakta bekliyor. Canlı yayında olduğu belirtilerek 155 aranıyor. Ve polisimizden bu anne babaya bir ekip arabası gönderip yardımcı olması isteniyor. Maalesef hattın ucundaki polisimiz herhalde durumun pek farkına varamamış olsa gerek;”nöbetçi taksi var" diyerek mevzuya dahil oluyor. Olmadı! Doğal gelişen bu dramatik durumda polisimizin o anneyi alıp götürmesi, mezar ziyareti sonrası geri getirmesini beklerdim. Herhalde boş bulundu. Neyse ki gazeteci ŞabanKardeş, nöbetçi taksi gelince anne babanın elini cebine değdirmeden olayı çözdü. Teşekkürler Şaban Kardeş. Belki bu sahne biraz vicdanları yumuşatır!